Soedan | Royal Dutch Aid | Koninklijk Verbonden

Soedan

In juni 2002 vertrek ik als eerste Nederlandse militaire waarnemer naar het door een twintigjarige burgeroorlog getroffen Soedan. Ik ben in dienst van het Ministerie van Buitenlandse Zaken, want Defensie vindt het daar te gevaarlijk.
Van mijn eerste ervaringen in Soedan heb ik een dagboek (pdf) bijgehouden.

Kort na aankomst word ik benoemd tot sectorcommandant van de JMC vredesmissie in het Nuba-gebergte, een gebied twee keer zo groot als Nederland. Hier is een broos staakt-het-vuren van kracht en met veel improvisatie en goede wil weten wij de strijdende partijen uit elkaar te houden. Het ontbreekt in het voormalige oorlogsgebied aan alles. Hulporganisaties laten zich er niet zien en met geld van de Noorse, Nederlandse en Zwitserse regering weet ik wat noodhulp te realiseren in mijn gebied. Voor duizenden kinderen worden scholen herbouwd en waterbronnen hersteld. Dit behoort helaas niet tot onze taak en de hulp stopt kort nadat ik terug ben in Nederland.

In maart 2003 ga ik opnieuw naar Soedan, nu om een particuliere hulporganisatie op te richten voor herstel van de essentiële levensbehoeften in voormalige oorlogsgebieden (zie ook onder Royal Dutch Aid). In samenwerking met UNICEF weten we 70 beschadigde waterbronnen te herstellen in het Nuba gebergte.

Eind 2004 stuurt Royal Dutch Aid op dringend verzoek van UNICEF een complete booreenheid naar Soedan. Inmiddels zijn meer dan honderdvijftig nieuwe bronnen aangeboord en oude hersteld. Hierdoor heeft RDA bijna 100.000 mensen geholpen aan een blijvende toegang tot schoon drinkwater. Hiervan waren duizenden anders ziek geworden of zelfs gestorven.

De mensen in Soedan hebben dringend behoefte aan nieuwe economische activiteiten. Er is olie en er zijn mineralen, maar mij spreekt de wildstand meer aan. Verder...